Danmörk, land aumingjanna

Það hefur löngum verið horft til Danmerkur þegar Íslendingar vilja bera sig saman við nágrannaþjóðirnar. Danir eru svo ligeglad og hérna hafa allir það gott. Það er að vissu leyti rétt….fyrir utan að þeir eru ekki ligeglad. Ætli skipulagsóðir sé ekki nær lagi.

Ætli það sé ekki hægt að segja að hérna muni allir eftir sínum minnsta bróður……alveg sama hvort hann sé raunverulega minnstur eða vilji bara vera minnstur af því að það kemur best út. Þeir sem hafa það eiginlega “relatíft” verst hérna eru þeir sem eru í svipaðri aðstöðu og við (nema hvað, annars væri ég varla að skrifa um þetta). Þetta eru þeir sem eru í fullri vinnu og eru með meðallaun (veit reyndar ekki hvað þau eru há). Að vera í þessum flokki þýðir að maður hefur engan rétt á neinu af því að maður er of tekjuhár en er samt ekkert sérstaklega tekjuhár. Ég var einhverntíma búinn að reikna það út að ef ég ynni 12 tímum minna á viku, væri ég með sömu ráðstöfunartekujur og í dag. Það er ekki beint eðlilegt en svona er þetta. Það eru reyndar margir sem spila inn á þetta þar sem þeir hafa það betra eða jafngott með því að vera bara heima og slappa af.

Það er ansi athyglisvert að heyra að í fréttunum um að háskólakennarar á Íslandi kvarti yfir að nemendur nenni ekki að læra. Spurning hvaðan það kemur. Hérna í DK fara nemendur í grunnskólum aldrei í próf enda orkar það tvímælis að auka andlegt álag á börnin með slíkum óþarfa. Slíkt er heldur ekki í anda “janteloven” þar sem tryggja þarf að enginn skari fram úr heldur eiga allir að vera jafnir. Þetta er allt mjög göfugt einhverntíma kemur að því að svona hugsunargangur virkar ekki. Vinnumarkaðurinn vill væntanlega fá þá sem eru “bestir”, hvernig það svo sem er metið, fyrir utan að  allir lenda í því óréttlæti að þurfa gangast undir próf á seinni skólastigum. Þetta hefur maður orðið var við og þá sérstaklega Ásta, enda er hún í skóla með þessu liði. Það líður varla sá dagur að einhver fari ekki að grenja ( í alvörunni að grenja meina ég ) af því að eitthvað er ósanngjarnt í skólanum (t.d. eins og að þurfa hugsanlega að svara spurningu fyrir framan bekkinn). Þetta er fullorðið fólk…..hefði maður haldið. Virðist vera afurð kerfis sem virkar ekki. Útskýrir kannski hvers vegna u.þ.b þriðjungur aðspurðra meðal fólks sem er nýkomið út á vinnumarkaðinn hér er að kikna undan stressi sem getur varla talist skrýtið þegar þetta er í fyrsta skipti sem einhvers er krafist af viðkomandi.

 

Jæja, þetta var útrás vikunar. Af okkur er annars fínt að frétta. Bara 4 vikur í settan dag hjá Ástu og maður orðinn helvíti vel undirbúinn undir þetta allt saman…..not.

Segi þetta gott í bili enda kominn tími á að slappa aðeins af.

Bkv,

 

Þorvaldur